Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/10704 K.2019/2608

A)Sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın vaki temyiz isteminin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının bu yönden merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B)Sanık hakkında "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1)Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında 2008 yılında ... iline bağlı ... ilçesinde 6-7 kişi ile birlikte inşaat işçisi olarak çalıştığını,... ve yeğeni ...'in işverenleri ve kooperatif başkanı olduklarını, İbrahim'in sigorta işlemlerini başlatacağını söyleyerek kendilerinden kimliklerini istediğini, diğer işçilerle birlikte kimliklerini İbrahim ve yeğeni ...'e verdiklerini, aradan 4-5 ay geçmesine rağmen kimliklerini geri alamadıklarını,

sonrasında ...'in kimlikleri kaybettiğini ve yeni kimlik çıkartmalarını söylemeleri üzerine yeniden kimlik çıkarttıklarını, ...'ya hiç gitmediğini, söz konusu şirketin adını hiç duymadığını, kimliği üzerinden bu olayların geliştiğini düşündüğünü belirtmesi, sanığın temyiz dilekçesinde savunmasına ek olarak yaptığı araştırma sonucu İbrahim'in liderliğinde yeğenleri olan ..., ..., ...'ın işbirliği ile şirketi üzerinden çalıştırıp dava konusu olayları yaptıklarını öğrendiğini beyan etmesi, temyize gelmeyen diğer sanık ...'nün de sanık ...'in savunmasına benzer şekilde beyanda bulunması,

dosyada mevcut 14.12.1007 tarihli limited şirket hisse devir sözleşmelerinden ...isimli şahsın şirketin daha önceki ortaklarına vekaleten şirket hisselerini sanıklar ... ve ...'e devrettiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; öncelikle her takvim yılına ilişkin suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi ile bu faturaların sanığa gösterilerek faturalardaki imza ve yazıların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

kendisine ait olmadığını söylediği takdirde ise suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri/kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve gerekirse yüzleştirme yapılması,

sanığın savunmasında belirttiği ...,...,... ve ...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılması ile CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, sanığın ve bu kişilerin imza ve yazı örneklerinin alınması suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve tespiti halinde ..., ..., ... ve ...'a ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2)Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olacağı cihetle; 2007 yılında yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde temel cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak düzenlendiği dikkate alındığında sanığın 2008 takvim yılında düzenlediği en son fatura tarihinin tespit edilmesinden sonra ilgili yasa maddesinin uygulanması gerekttiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,