Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/1115 K.2016/2579

Hükümlünün ve müdafiinin öğrenme üzerine hükmü yasal süresi içerisinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede; hükümlünün eylemine uyan 765 Sayılı TCK'nun 350/1-3 maddesi ile 5237 Sayılı TCK'nun 204/1. madde ve fıkralarını karşılaştırıp, 5237 Sayılı TCK hükümlerinin açıkça aleyhe sonuç doğurduğunu değerlendirerek buna göre dosya üzerinde hüküm kuran mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki uyarlamanın duruşmalı yapılması gerektiğine ilişen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Uyaptan alınan güncel adli sicil kaydına göre engel oluşturucak biçimde kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMUK'nun 231. maddesinin uygulanması mümkün olmayan hükümlü hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece,