Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/11414 K.2018/6366

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle son fatura tarihi esas alınarak “25.12.2007“ olan suç tarihi itibariyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası“ öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b. maddesi ile cezanın “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına“ çıkarıldığı nazara alındığında, suç tarihinde sahte fatura kullanma suçunun temel cezasının asgari haddinin “18 ay hapis cezası“ olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle,

uygulamalı yasa karşılaştırması yapılmadan, temel cezanın üst sınırı da aşılacak şekilde “3 yıl 6 ay hapis cezası“ olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nın 359/b-1 maddesi uyarınca temel cezanın “3 yıl 6 ay hapis cezası“ olarak belirlenmesinden sonra, 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapıldığında “4 yıl 4 ay 15 gün“, TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında ise indirim yapıldığında sonuç cezanın “3 yıl 7 ay 22 gün“ hapis cezası olacağı gözetilmeden, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın “2 yıl 19 ay 22 gün“ olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,