Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/12569 K.2017/8864

1-Sanık ... (Demirci) müdafiinin, dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

a)Sanığın, adına çalıştığı katılan ... Ltd. Şti.'den satmak üzere aldığı medikal malzemelerini müşterilere satmadığı halde satmış gibi göstermek amacıyla hayali kişiler adına satış sözleşmesi ve senetler düzenlediği iddia ve kabul edilen olayda, suça konu satış sözleşmelerinde yazılı olan malların sanıklara teslim edildiği, satışa ilişkin faturalarında sözleşmelerle birlikte şirkete teslim edildiği sanıkların kabulünde olup aksine bir iddia ve delil olmadığından eylemin kül halinde 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek TCK’nın 157/1. maddesi uyarınca “dolandırıcılık” suçundan hüküm kurulması,

b) Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak uygulanması zorunlu olan 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E, 2007/152 K.sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasında alt sınırdan ayrılma gerekçesinin gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ... (Demirci) müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Resmi belgede sahtecilik suçu için; hükmün gerekçesinde, bozma ilamında belirtildiği şekilde suça konu belgelerin Türk Ticaret Kanununda öngörülen (tanzim tarihi, tanzim yeri gibi) zorunlu ögeleri içermemesi nedeniyle kambiyo senedi vasfında olmayıp özel belge niteliğinde olduğu belirtildiği halde hükmünde TCK’nın 210. maddesinin göndermesi ile TCK’nın 204/1. maddesi hükmü uygulanarak gerekçeye aykırı hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması,

b) Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak uygulanması zorunlu olan 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında TCK.nın 62. maddesinin uygulanması üzerine sonuç hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine hesap hatası ile 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

d) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, son senedin düzenlendiği 18.05.2006 yerine 15.12.2005 olarak yanlış yazılması,