Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/140 K.2018/5582

1-Sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükmü temyize gelmeyen diğer sanık ...'in yönetimindeki 34 AY 4059 plaka sayılı araçta ele geçirilen sürücü belgesi ile trafik ve tescil belgeleri ve plakaları sahte olarak düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın aşamalarda diğer sanık ...'in aracında ele geçirilen suça konu belgelerin sahte olduğunu bilmediğini, sahtecilikle bir ilgisinin olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla, suça konu belgelerin suç tarihinde göçmen kaçakçılığı suçunda kullanıldığının tespit edilmesi nedeniyle;

mahkemenin 2007/243 Esas, 2010/399 Karar sayılı dava dosyasının getirtilerek suça konu belgelerin sanık tarafından düzenlendiğine ilişkin delil bulunup bulunmadığı yönünden incelenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, suça konu muayenenin sanık tarafından yapıldığına dair başkaca bir delil ile de desteklenmeyen suç atma niteliğindeki diğer sanık ...'in soyut beyanına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Olay tespit tutanağına göre suç tarihinin 01/07/2007 olması gerekirken gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01/01/2007 olarak belirtilmiş olması,

b)Tekerrüre esas alınan Silvan Sulh Ceza Mahkemesinin 2000/22 Esas-2004/33 Karar sayılı ilamındaki 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz edildiği tarihin 05/04/2004 olması ve suç tarihi itibarıyla 3 yıllık sürenin geçmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanılamayacağının gözetilmemesi,

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,