Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/1873 K.2017/6583

Sanık ..., ..., ... ve ... hakkında 2007 yılındaki suç hakkında mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz itirazlarının sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

A-)Sanık ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan, sanık ... hakkında ise “2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B-)Sanık ... hakkında “2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 11.01.2012 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

C-)Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan, sanık ... hakkında ise “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-)Sanık ...’un 2006 ve 2007 takvim yıllarında, sanık ...’in ise 2007 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle sanıkların düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında;

sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi,

faturaların zorunlu unsurları taşıdıgının tespiti halinde ise sanıklardan ...’in şirkette ortak olduğunu bilmediğini, iki kişinin gelip kendisini sigortalı işçi yapacağını söyleyerek notere götürdüğünü, noterde bir kısım belgeleri imzaladığını fakat kesilen faturaları bilmediğini savunması, sanık ...’un da şirketin kuruluşunda bulunduğunu fakat sahte fatura düzenlenmesi olayı ile kendisinin alakasının olmadığını, hiçbir evraka imza atmadığını savunmuş olması karşısında;

sanıkların sahte fatura düzenleme eylemine iştirak edip etmediklerinin tespiti bakımından faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden ya da kimlerden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve gerektiğinde fatura ile belgeler üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulup kesinleştirilen ...’ın sunmuş olduğu 11.05.2015 tarihli dilekçesinde şirket adına fatura düzenleyenlerin..... ve ..... olduğunu ve bu kişilerin adreslerini bildirilmiş olması karşısında

bu kişilerin de tanık olarak beyanına başvurulup gerekli araştırmalar yapılarak tüm bunların sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)Kabule göre ise;

a-)Sanıkların üzerine atılı sahte fatura düzenlemek suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde düzenlendiği halde sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 359/2-b maddesinin yazılmış olması,

b-)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,