Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/2666 K.2018/4066

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da dava açıldığı ancak bu eylem yönünden karar verilmediği anlaşılmakla mahkemece zamanaşımı süresince bu suç yönünden hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

1-2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden;

Ümraniye Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın mükellef kurumla bir bağlantısı olmadığını bir arkadaşı vasıtası ile tanıştığı şahısların bir işyeri açacaklarını söyleyerek kendisininde onlarla birlikte çalışması için nüfus cüzdanı ve ikametgah gibi belgelerini istediklerini, belgeleri aldıktan sonra işleri düzene koyunca seni ararız dediklerini ancak aramadıklarını, kendisinin hiç bir fatura düzenlemediğini iddia ettiği anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakmından,

a)Sanığın yazı ve imza örnekleri temin edilerek, fatura ve vergi dairesine verdiği belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda rapor alınması,

b)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme haklarıda hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığa sonuç olarak hükmolunan 15 ay hapis cezaları uzun süreli olduğu halde, kısa süreli kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadsığına karar verilmesi

2-Defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden yapılan incelemede ise;

Sanığa tebliğ edildiği belirtilen defter belge isteme yazısının dosya arasında bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, defter ve belge ibraz etmeme suçunun oluşabilmesi için "varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit..." olan defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesi ve bunların ibraz edilmemesi gerektiği, dosya kapsamından varlığı anlaşılan ancak dosya arasında bulunmayan defter belge isteme yazısının dosya arasına konulması, söz konusu yazıda hangi belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi,

vergi incelemesi yapılmak amacıyla defter ve belgelerin istendiğinin anlaşılması halinde suçun oluşacağı gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a)Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçuna ilişkin hapis cezasının alt sınırının 6 ay olarak belirlendiği ve 08.02.2008 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile cezanın alt sınırının 1 yıl hapis cezasına çıkarıldığı gözetilmeden, sanık hakkında teşdit uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeksizin temel cezanın 6 ay hapis olarak tayini yerine, yazılı şekilde 18 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b)Sanığa yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı gibi adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti bulunmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında, zararın karşılanmadığı gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c)Sanığa sonuç olarak hükmolunan 15 ay hapis cezaları uzun süreli olduğu halde, kısa süreli kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,