Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/2764 K.2018/2848

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hakimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin yok olması veya elden çıkması sonucunu doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibariyle mutat ortam yer ve mekanda muhafaza edilmesi olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı,

öngörülebilme ve neden sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliği vesair ile olayın arzettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğunu anlaması halinde 213 sayılı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

Sanığın, 2003 takvim yılına ait defter ve belgeleri çaldırdığını beyan etmesi, hırsızlık olayına ilişkin 23.08.2006 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağında hangi yıla ilişkin defter ve belgelerin çalındığı hususundan bahsedilmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanık tarafından zayi belgesi almak için açılan ve Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülen dava dosyasının getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikali sağlanarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,