Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/2923 K.2018/3938

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve keyfiyetin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği, belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu gözetilerek,

5271 sayılı CMK'nın 217/1. maddesi de dikkate alınıp, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilerek, denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması, incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatma niteliği olup olmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler yönünden infaz tarihine kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,