Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3000 K.2016/3759

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f maddesinde öngörülen elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olup, bu suçun, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Yasa ile değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi seçeneğinin öngörülmesi karşısında, öncelikle tekerrür uygulamasına esas alınan hükümle ilgili olarak mahkemesince uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükmün uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,