Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3587 K.2018/3631

1-Sanık hakkında 25.12.2012 tarihli iddianame ile 2008 takvim yılında ...'e ait... İnşaat isimli iş yerinde 4 adet faturayı sahte olarak düzenleyip, bunları kendi şirketinde KDV indiriminde kullanıp, hem sahte fatura düzenlemek, hem de sahte fatura kullanmak suçlarından açılan davada.

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, 25.12.2012 tarihli iddianame ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak “ 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan da kamu davası açıldığı,

sanık hakkında “2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan Vergi Dairesinden mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin "2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan Vergi Dairesinden mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak,

mütalaa verilmesi halinde sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, tek suç kabul edilip, 5237 sayılı yasanın 43. maddesi de uygulanmayarak, yazılı şekilde eksik ceza tayini ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanığın yargılama aşamasında suça konu sahte faturaları...'in düzenlediğini, ancak kendisinin kullandığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanığın veya ...'in eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hüküm tesisi yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,