Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3910 K.2018/8370

1- Vergi mükellefi olan sanığın, 2004 yılı defterlerinin vergi incelemesi için istendiği halde verilen yasal süre içinde ibraz etmediğinin iddia olunduğu davada.

213 sayılı VUK'nin 139 maddesine göre, incelemenin işyerinde yapılması gerektiği, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 10.04.2009 tarihinde sanığın ikamet adresinde eşine yapıldığı, vergi suçu raporu ile ekindeki vergi inceleme raporları içeriğinden, ticari faaliyetini sona erdirdiğine ilişkin bir tespit yapılmadığının anlaşılması karşısında; hesapların dairede incelenmesine imkan veren VUK' nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyete devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması,

işyeri dışında inceleme yapılmasını gerektiren bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de;

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarihli, 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünden mahkemeye kanaat geldiğinden cezası ertelenen sanık hakkında, 765 sayılı TCK’nin 95/2. ile 3682 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 8. maddesindeki düzenlemelere göre adli sicil kaydında bulunan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp, sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin aradığı objektif ve sübjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, kamu zararının giderilemediği şeklindeki hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,