Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4067 K.2017/671

Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan beraat Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında 2005 olarak yanlış gösterilen suç tarihlerinin “sahte fatura kullanmak” suçu yönünden 2010 takvim yılı, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçu yönünden 22.06.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kurulan hükme karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kurulan hükme karşı sanık ... müdafiinin, sanıklar hakkında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- 23.12.2010 gün, 2010-205 sayılı Vergi Suçu Raporuna atıfta bulunularak verilen dava şartı olan “mütalaa”nın sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu; 04.01.2011 tarih, 2011/1606 esas sayılı iddianame ile mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı cihetle; yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''sahte fatura kullanmak" suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulup, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden ''sahte fatura kullanmak'' suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun oluşabilmesi için bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiği, defter ve belgelerin ibrazı için tebliğ edilen 29.05.2011 tarih ve 23199 sayılı yazıda ibraz gerekçesinin belirtilmediği, ayrıca 213 sayılı VUK'nun 139/2. maddesinde öngörülen ve incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden saptanmadan tebliğ tarihinde faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan şirkete ait defter ve belgelerin ibrazı için işyeri adresinde yapılan tebligatın da hukuken geçersiz olduğu cihetle; yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanık ...'ın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması, yasaya aykırı,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,