KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2016/4216 E., 2018/5166 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
1- Serbest muhasebeci olan sanığın, ...
Büfe isimli iş yerinde fiilen çalışmayan kişileri sigortalı olarak gösterdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; işe giriş bildirgelerinin katılan kuruma e-bildirge, imza ve şifre ile bilgisayar ortamında verilmesi halinde, sahte oluşturulmuş maddi varlığı haiz, somut bir belge olmadığından eylemin bu hali ile TCK'nın 244/2-3 ve 43/1. maddeleri kapsamında sisteme veri yerleştirme suçunu oluşturacağı; fiziki olarak verilmesi halinde ise, işe giriş bildirgesi verme yükümlülüğünün 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 8. maddesi (506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 9. maddesi) uyarınca işverene ait olması,
düzenlenen belgelerin 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2-A maddesinde belirtilen "muhasebecilik ve mali müşavirlik mesleğinin konusu" kapsamındaki işlerden olmaması nedeniyle, aynı Kanunun 47. maddesine göre, sözü edilen meslek mensuplarının görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suç kapsamında sayılamayacağı cihetle, eylemin bu hali ile 5237 sayılı TCK'nın 207/1 ve 43. maddeleri kapsamında özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilerek; suç konusu bildirgelerin katılan kuruma bilgisayar ortamında ya da fiziki olarak verilip verilmediği araştırılarak,
sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile suç vasfının tayininde hataya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a) Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan, suça konu belge asılları dosya arasına alınıp, duruşmada incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/4216, K. 2018/5166, 30 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama