KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2016/4289 E., 2018/3641 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanıklar ...ve ... hakkında temel cezayı teşdit gerekçesi, sanıklar hakkında cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2005 tarih ve 2004/505 E., 2005/413 K. sayılı 1.800 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin, miktar itibarıyla kesin nitelikte olduğu, tekerrüre esas alınamayacağı ve hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine engel olmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/4289, K. 2018/3641, 18 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama