Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4533 K.2016/4352

1) Sahte fatura kullanma suçunda; suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un .....

Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle suça konu edilen 2005 takvim yılına ait faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenmesi,

faturaların mevcut olmadığının ya da Kanun'da öngörülen zorunlu koşulları taşımadığının tespiti halinde beyannameye fatura eklenmesinin zorunlu olmaması nedeniyle sanıkların gerçeğe aykırı beyanname vermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin özel usulsüzlük cezasını gerektireceği, ancak faturaların mevcut ve şekil şartlarını haiz olduğunun tespit edilmesi durumunda, faturaları düzenleyen “Ünlü İtriyat İhr. İth.

Paz. ve Tic.Ltd.Şti.” hakkında hazırlanan 01.12.2008 tarih ve VDENR-2008-1915/31 sayılı, “..... İtriyat Tur. Gıda ve İnş. Paz. Tic. Ltd.

Şti.” hakkında düzenlenen 01.06.2009 tarih ve VDENR-2009-1004/19 sayılı vergi tekniği rapor ve ekleri dosyaya getirtilip, ilgili firma yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmemesi halinde, dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellef ile sanıkların yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak,

faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde hak yoksunluklarının kendi alt soyları açısından hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,