Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4656 K.2017/3609

2008 ve 2009 yıllarına ilişkin mahkumiyet

Defter ve belge ibraz etmeme suçundan mütalaa bulunduğu anlaşılmakla, zamanaşımı süresinde dava açılması mümkün görülmüştür.

A- 2005-2006 ve 2007 takvim yıllarına ilişkin verilen kararların incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B- 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin olan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1 ) Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması ve dosya kapsamında yalnızca sahte olarak kullandığı iddia olunan 2005 yılına ait faturalar bulunduğu görülmekle.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, suça konu her bir takvim yılına ait fatura aslı ya da onaylı suretlerinin celbi ile zorunlu bilgileri içerip içermediği yönünden incelenmesi,

denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması ile vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı ve faturaları düzenleyenler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı,

yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2 -Kabule göre de; “sahte fatura kullanmak” ve “sahte fatura düzenlemek” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, her takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi ya da kullanılması halinde her biri zincirleme olarak işlenen iki ayrı suçun oluşacağı ve cezaların TCK'nın 43. maddesi ile artırılması gerektiği dolayısıyla fatura tarihleri tespit edilerek sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı da tartışılmadan, düzenleme ve kullanma suçlarından tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,