Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4944 K.2018/1699

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün

bulunması, dosya içerisinde mevcut Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı‘nın 16.12.2011 tarih ve RDK-2011/4543 sayılı komisyon mütalaasında, sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte belge düzenlemek“ suçundan mütalaa verildiğinin belirtilmesine karşın, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 04.04.2012 tarih ve 2011/164187 Soruşturma-2012/23810 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaanın atıf yaptığı 13.12.2011 tarih ve VDENR-2011-834/18 sayılı vergi suçu raporuna uygun olarak “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçundan açılan davaya devamla hüküm kurulduğu,

ancak vergi suçu raporunda anlatılmasına rağmen, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşemeyeceği gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince öncelikle durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,