Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4978 K.2017/7492

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Sahte fatura kullanmak eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, belirtilen suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle, uygulamalı karşılaştırma yapılmadan, temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine rağmen 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince sanığın temel cezasında arttırım yapılmadan eksik ceza tayini,

3-)Son fatura tarihinin 23.08.2006 olması ve faturaların KDV indiriminde kullanıldığının anlaşılması karşısında, suç tarihi olan 21.09.2006 yerine gerekçeli karar başlığında "18.01.2010" yazılmış olması,

4-) Adli sicil kaydında yer alan Delice Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/8 E. 2008/68 K.sayılı ilamının tekerrüre esas olmadığı gözetilmeden mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, yasaya aykırı

5-)TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,