Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/5106 K.2018/6715

1- Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların sabit kabul edilen eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ayrıca 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı.

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.12.2010 tarih, 2010/4387 sayılı iddianame ile sanık hakkında, “2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı,

defter ve belgeleri gizleme suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “defter ve belgeleri gizleme” suçundan karar verildiği belirtilmesine rağmen, 213 sayılı VUK’nun 359/a-2. maddesi yerine aynı Kanunun 359/b maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması suretiyle karışıklığa neden olunması,