Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/534 K.2017/6993

I-Dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesindeki “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” hükmü gereğince, sahtecilik suçu ile birlikte işlenmiş olan 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasanın 34. maddesinde düzenlenen uzlaşma kapsamında kalmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, temel cezay arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Borcuna karşılık katılana sahte senetleri vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasında, suç tarihindeki Türk Ticaret Kanununun 688. maddesine göre, düzenleme tarihi bononun zorunlu unsurlarından olup suça konu belgelerde düzenleme tarihinin bulunmaması karşısında, eylemin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde remi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,