Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/5351 K.2018/2420

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların iştirak halinde hareketle hakkındaki mahkumiyet hükmü temyize konu olmayan ...'yı, şikayetçi ... imiş gibi ...'nın kimlik bilgilerine göre düzenledikleri sahte nüfus cüzdanı fotokopisi ile cep telefonu bayiine götürerek şikayetçi adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlettirdiklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda;suç ve hüküm tarihinden önce 10.11.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi

verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında. TCK'nın 7. maddesi uyarınca lehe olan ve özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme uyarınca sanıklara ön ödeme önerisinde bulunulup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,