Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6100 K.2019/106

....

Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde mükellefiyetin kendi adına olduğunu ancak fiilen işleri eşi .... ve eşinin akrabası olan .... isimli şahsın yürüttüğünü, kendisinin faturalardan ve içeriğinden haberinin olmadığını beyan ettiği, mahkemede de bu beyanının doğru olduğunu savunduğu anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, sahte olduğu iddia olunan suça konu faturaları kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup,

açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak, kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıkları konusunda beyanlarının alınması, faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınması ve tüm bunların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi

Kabule göre de;

a)Dava şartı olan mütalaa ile iddianamenin sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olması, sanığın bu suçtan savunmasını yapması ve gerekçeli kararda sahte fatura düzenleme eylemi anlatılmasına rağmen, hüküm fıkrasında suç vasfının sahte fatura kullanma şeklinde ifade edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

ST