Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6620 K.2017/1302

1- Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında,

sanık tarafından kullanıldığı iddia olunan 2005,2006 takvim yıllarına ait sahte fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2- TCK'nun 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen hükümlü hakkında denetim süresinin alt sınırının hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden, ceza miktarından daha az denetim süresine hükmedilmesi,

3- Sanık hakkında 2005, 2006 yıllarında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle temel cezadan 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılırken artırım oranının sehven 1/6 yazılması,

4- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,