Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6621 K.2016/7231

1-Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan kurulan hüküm yönünden katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; sanığın UYAP aracılığı ile mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 08.03.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması, 2-Sanık ... hakkında hakkında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan kurulan hüküm yönünden katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005,

2006 2007 yıllarına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek, dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere 2005, 2006, 2007 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek ve kullanma" suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılında zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçların oluştuğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre ise;

a-“Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225.

(1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanığın sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarından cezalandırılmasının talep edildiği, Gelirler Genel Müdürlüğü mütalaasının ve ekindeki kaçakçılık suçu raporu,vergi tekniği raporlarının da sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olduğu anlaşılmakla.

213 sayılı Yasanın 367. maddesi gereğince dava şartı olan “mütalaa”nın temin edilebilmesi amacıyla dosyanın idareye gönderilerek sahte fatura kullanmak suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçu aynı suç kabul edilip mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle hükmün karıştırılması yasaya aykırı,

b-Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi ile Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,