Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/708 K.2016/2877

Sanık ...’ın 11.04.2012 tarihli dilekçesinde, 13.03.2012 tarihli dilekçeyi kendisinin gönderdiğini ancak dilekçede kendi adını yazması gerekirken sehven ... ismini yazdığını, esasında bu dilekçenin ve altındaki imzanın da kendisine ait olduğunu belirtmesi, sanık ...’ün de 11.04.2012 tarihli dilekçesi ile bu hususu doğrulaması ve imzaların da birbirine benzemesi karşısında ... adına yapılan temyiz isteminin sanık ... adına olduğu ve bu suretle ...'ın temyizinin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.02.2010 gün 2009/6-230 esas ve 2010/32 sayılı kararında da açıklandığı üzere; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin hükmolunan hapis cezası süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,