Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/8276 K.2018/6987

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 31.12.2012 tarih ve 2012/42240 E. sayılı iddianamesi ile sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme fiilini işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili olarak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; defter ve belge ibraz etmemek suçundan mahkemece ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanığın savunmasında, olay tarihinde işsiz olduğunu, iş aradığı sırada Tahsin isimli bir şahısla tanıştığını, Tahsin'in kendisine şirkete ortak alacağını, bu iş karşılığında sadece aylık ödeyeceklerini söylemesi üzerine bu teklifi kabul ettiğini, birlikte notere gittiklerini, bir kaç belgeyi imzaladığını, bu iş karşılığında başlangıçta 1500 TL, daha sonra aylık 700 TL ücret ödendiğini, toplamda 4500 TL kadar para aldığını, bu arada hasta olduğu için iş yerine gidemediğini, tedavi bitiminde iş yerine gittiğinde iş yerinde kimseyi bulamadığını, iş ortaklarını tanımadığını beyan etmesi karşısında; suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında;

sanığın 2007, 2009 ve 2011 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre, sanığın müdür sıfatıyla şirkete ortak olarak girdiğinin bilincinde olduğu ve bu ortaklık karşılığında maddi menfaat temin ettiği dikkate alınıp tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a-Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek beraat hükmü verilmesi,

b-Dosya içerisindeki suça konu 2008 yılına ait faturaların akıbeti konusunda herhangi bir karar verilmemesi,