KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2016/9542 E., 2018/7556 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
349 kelime·2 dk okuma
Katılan vekilinin temyizinin sadece avukatlık ücretine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemeye göre; Kamu görevi yetkisini kötüye kullanmak suretiyle sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek hapis cezasına mahkum edilen sanığın TCK'nin 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar memuriyet hak ve yetkilerini kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Ancak;
1- PTT dağıtım görevlisi olan sanığın, uhdesinde olan ve dağıtması gereken tebligat evrakını dağıtmadığının ve bir kısım tebligat evrakı için de birden fazla teslim belgesi düzenlemek suretiyle teslim edilmiş gibi işlem yaptığının iddia edildiği olayda; sanığın, tebligat işlemlerini usulune uygun olarak yaptığını, PTT şubesi taşındığı için teslim belgelerinin bir kısmının kaybolduğunu, muhataplarıyla bizzat görüşerek yeniden teslim belgelerini düzenlediğini, suçlamayı kabul etmediğini savunması karşısında;
gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın uhdesinde olup teslim edilmediği iddia edilen tebligat evrakının iade edilip edilmediğinin tebligatı yapan ilgili mercilerden sorulması; evrakın, tebligatı çıkaran mercilere döndüğünün anlaşılması halinde sanık tarafından düzenlenen teslim belgesindeki bilgilerle karşılaştırılması; haklarında tek tebligat için birden çok teslim belgesi düzenlenen Hasan Deniz ve Nuri Kopan'ın tanık olarak dinlenmesi ve teslim belgelerindeki imzaların kendilerine ait olup olmadığı konusunda beyanlarının alınması;
imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde imzaların aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığı da tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,
2- Kabule göre de;
a- 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b- 1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/9542, K. 2018/7556, 2 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama