Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/9957 K.2018/7678

1-Suça konu trafik belgesi üzerinde gözlem yapılmamış olması karşısında; belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan; 5271 sayılı CMK'nin 217/1. maddesi de dikkate alınıp, suça konu belgenin duruşmada incelenerek aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken, aldatıcılık niteliğinin bulunduğuna ilişkin bilirkişi raporuna üstünlük tanınmasının sebepleri de belirtilmeden bu raporun hükme esas alınması,

2-Araç malikinin kim olduğunun ilgili trafik tescil şube müdürlüğünden sorularak tespit edilmesinden sonra, bu kişiye CMK’nin 48. maddesindeki hakları hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi, suç konusu trafik belgesi gösterilerek muayeneyi kendisinin yaptırıp yaptırmadığının, kendisi yaptırmamış ise kimin yaptırdığının, trafik belgesindeki muayene bölümünde yer alan yazı, rakam ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3-Araç malikinin muayeneyi başkasının yaptırdığını söylemesi halinde, bu kişinin tespit ettirilerek, CMK’nin 48. maddesindeki hakları hatırlatılıp tanık olarak dinlenmesi, suç konusu trafik belgesi gösterilerek muayeneyi kendisinin yaptırıp yaptırmadığının, kendisi yaptırmamış ise kimin yaptırdığının, trafik belgesindeki muayene bölümünde yer alan yazı, rakam ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

4-Dinlenen kişilerin beyanlarından muayeneyi kimin yaptırdığı belirlenemediği takdirde; sanığın, araç malikinin ve bildirdiği kişinin yazı rakam ve imza örneklerinin alınarak suç konusu trafik belgesi ile karşılaştırılarak, muayene bölümünde yer alan yazı rakam ve imzanın bu kişilerin eli ürünü olup olmadığı konusunda resmi bir kurum ya da kuruluştan rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

5- Kabûle göre de;

a)Hüküm fıkrasında, toplam 145,60 TL’nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına dendikten sonra bir sonraki paragrafta tutarın terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle giderlerin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilerek çelişki oluşturulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,