Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10663 K.2022/3782

Katılan vekilinin temyiz talebinin vekalet ücreti verilmesine yönelik, sanığın temyiz talebinin ise hükmün esasına yönelik olduğu belirlenerek ve 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında hüküm fıkralarında "sahte fatura kullanma" ibarelerine yer verilmiş ise de, gerekçede sahte fatura düzenleme suçunun anlatıldığının anlaşılması karşısında hükümlerin sahte fatura düzenleme suçundan verildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

2011 takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,