KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/11177 E., 2018/5335 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanununa Muhalefet
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
I. Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme ve hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortam ve deftere kaydetmek suçlarından verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II. Sanık hakkında 2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında 2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı müstahsil makbuzu düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı ve bu yıla ilişkin 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında.
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu,
suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/11177, K. 2018/5335, 5 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama