Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/11675 K.2019/7247

UYAP sistemi üzerinden yapılan kontrolde, Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 15.02.2016 tarihli 2015/362 esas ve 2016/226 karar sayılı dosyasında, sanığın savunmasında suça konu nüfus cüzdanını temin ettiği kişi olarak ismini verdiği ...‘un sanık olarak yargılandığı ve hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bu dosyanın halen temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 2016/362844 sırasında arşivde bulunduğu, dosyanın sanık yönünden CMK‘nin 223/7. maddesi uyarınca mükerrer dava niteliği taşımadığı,

suça konu Adli Emanetin 2014/1733 sırasında bulunan nüfus cüzdanı aslının da, Mahkeme tarafından 24.10.2014 tarihli celsede huzurda incelenerek aldatma kabiliyetine haiz olduğunun belirlendiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususlara ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş. 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinden, sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesi‘nin 14.06.2010 tarihli 2009/478 Esas ve 2010/310 karar sayılı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan ve 04.07.2011 tarihinde kesinleşen 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahkûmiyete ilişkin ilam yerine, Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 23.11.2010 tarihli 2010/543 Esas ve 2010/901 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,