Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/11916 K.2022/3886

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere.

CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden; somut olayda suçun unsuru olan defter ve belge isteme yazısının tebliğine ilişkin tutanak aslı veya onaylı örneği dosya arasında bulundurulmadan;

suç tarihinde iş yerinin faal olup olmadığı ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 139/2. maddesindeki, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birisinin varlığına ilişkin dosya kapsamında tespit yapılmadan ve yine denetime olanak verecek biçimde sanığın suç kastı bulunmadığını gösterir kanaate hangi gerekçe ve deliller ile ulaşıldığı gösterilmeden, sanığın savunmasına atıfla yetinilmek suretiyle beraat hükmü kurulması,