Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/12536 K.2022/610

Sanık hakkında 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da dava açıldığı ancak hüküm kurulmadığı tespit edilmekle, zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

1) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında.

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2013 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı,

“muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçlarının iddianame kapsamı değerlendirildiğinde birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçundan hüküm kurulması,

2)Sanık hakkında 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davada; sanığın savunmasında söz konusu şirketi 1,5 yıl işlettiğini daha sonra farklı yerlere çalışmaya gittiğini defter ve belgelerinin Tahsin Kurtta olduğunu bildirmesi, şirketin faaliyette olmadığını bildirdiği, sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, sanığın şirketi 24.12.2010 tarihinde devraldığı, 22.08.2011 tarihli yoklamada iş yerinin 3 aydır faaliyetinin bulunmadığının tespit edildiği,

yine şube olarak gösterilen yerde yapılan 27.02.2012 tarihli yoklamada adresin 1,5 yıldır mesken olarak kullanıldığının ve 4 yıl içinde sadece Murat Kelep isimli kişiden 55.117 TL’lik mal alışı olduğunun tespit edildiği, buna karşılık 4 yıl içinde 6.937.059 TL fatura düzenlendiğinin tespit edilmesi karşısında;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile beraat hükümleri kurulması,