Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/13180 K.2022/5122

Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, söz konusu şirketin yetkilisi gözüktüğünü, ancak ..., ... ve... adlı kişilerin ricası ile kurulan şirkette bu şahıslara imza yetkisi verdiğini, faturalarla ilgisinin olmadığını beyan etmesi, dinlenen tanık ...’ın gerektiğinde imza atabilmeleri için sanığın kendisine ve kardeşi Kerim’e vekalet verdiği beyan ederek sanığın açıklamalarını doğrulamasına karşın dosya arasında herhengi bir vekaletin bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Öncelikle sanık ve tanığın bahsettiği vekaletnamenin ilgili yerlerden araştırılması ve varsa dosya arasına alınarak kapsamının belirlenmesi,

2)Düzenleyici şirket yetklililerinin tanık olarak dinlenerek mal alışverişi sırasında kiminle muhatap olduklarının açıklattırılması,

3)Dosya arasında yer alan banka kayıtları ile düzenleyici şirket hesaplarının karşılaştırılmak suretiyle alış bedellerinin gerçekten ödenip ödenmediğinin tespiti bakımından karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4)Kabule göre de;

a)2010 takvim yılı yönünden suça konu faturaların aynı beyanname dönemi içerisinde kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,