Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/14147 K.2017/6686

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.07.2017 gün ve 2017-5271 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.08.2017 gün ve KYB.2017/46414 sayılı ihbarnamesi ile;

Görevi kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından meçhul şüpheliler hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/11/2016 tarihli ve 2016/139935 soruşturma, 2016/85667 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2017 tarihli ve 2017/100 değişik iş sayılı kararının “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının,

ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği,

ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Müşteki vekilinin 07/10/2016 tarihli şikayet dilekçesinde ve aşamalardaki beyanlarında, müvekkili olan..... aleyhine Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde açılan 2013/432 esasa kayden görülen davanın yargılaması sırasında, davacı vekili Avukat .... tarafından 24/02/2015 tarihli 2. celse itibari ile davalı ....... ile diğer davalı ....’ın yurtdışı adreslerinin aynı olduğu iddia edilerek, buna ilişkin UYAP çıktısının ibraz edildiği, buna karşın bu belgede yer alan adres kayıtlarının sahte olduğu ve bizzat mahkeme personelince oluşturulduğu,

bu belgeye dayalı olarak gönderilen tebligat evrakının konsolosluğa ulaştırıldığı ve taraflara telefonla bilgi verilerek tebliğ işleminin konsolosluk binasında yapıldığı, mahkemece gerçek dışı oluşturulan adres kayıtları esas alınarak davalıların birbirini tanıdığından bahisle hüküm tesis edildiğinin iddia edilmesi karşısında, Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/432 esas sayılı dosyasının merciinden temin edildikten sonra müşteki tarafın iddiaları kapsamında, davacı vekilince sunulan UYAP kaydında yer alan adres bilgilerinin ne şekilde oluşturulduğunun tespiti,

bu hususta Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Daire Başkanlığı’na müzekkere yazılarak, adres kaydına ilişkin log kayıtlarının alınması ve müştekinin iddialarının kül halinde değerlendirilmesi neticesinde UYAP kayıtlarında sahtecilik yapılıp yapılmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra gereğine tevessül edilmesi gerekirken,

Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen kararın müşteki tarafından temyiz ediliği ve Yargıtay’da temyiz incelemesinde bulunduğu ve bu nedenle tahkikat yapmanın mümkün bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile hiçbir soruşturma işlemi yapılmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği göz önüne alınmadan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,