Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/14693 K.2017/8878

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasının son cümlesi hükmü uyarınca 28.03.2003 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.05.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 06.12.2016 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.05.2010 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 07.01.2014'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının hükümden önce gerçekleştiği anlaşılmış (HAGB kararından sonra işlenen suç tarihine kadar olan süre toplam süreden çıkarıldığında), sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan,