Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/1506 K.2018/5589

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı zamanda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, TCK'nın 43. maddesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti yönünden, suça konu dekontların Erzurum Vergi Dairesi Başkanlığına aynı veya farklı tarihlerde gönderilip gönderilmediği araştırılarak,

sonucuna göre dekontların aynı zamanda gönderildiğinin tespiti halinde tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği ve birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde zincirleme suçtan hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-(1) numaralı bozma doğrultusunda suç tarihi kesin olarak belirlendikten sonra tekerrüre esas alınan İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/455 Esas, 2008/249 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 15/10/2008 olduğu dikkate alınarak sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,