Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/15410 K.2018/11082

07/10/2013 tarihli iddianamenin suçun anlatıldığı bölümünde, sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçunun anlatıldığı ve hükmünde sahte fatura düzenleme suçundan kurulduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki 1 numaralı.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamına göre, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının oluşması için suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesinde yer alan unsurları taşımasına gerek olmadığı dikkate alındığında kabule göre 1 numaralı; tanık sıfatı ile dinlenen POS cihazlarından kredi kartlarıyla işlem yaptıran bazı kredi kartı sahiplerinin ifadelerinde;

kredi kartlarının borçlarını .yapılandırmak için bu işlemleri yaptırdıklarını, yapılan işlemler karşılığında kendilerinden asgari olarak %2 tutarında komisyon alındığını, herhangi bir emtia alışı yapmadıklarını söylemiş olmaları karşısında, CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun unsurlarının oluştuğu yönünde vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, kabule göre 2 numaralı bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hükmolunan erteli hapis cezasının uzun süreli olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Yapılan yargılamada toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak;