KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/16499 E., 2018/387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi usul kanununa muhalefet
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
I-Katılan vekilinin, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığa yüklenen sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 2006 yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların asıl veya onaylı örneklerinin temin edilememesi karşısında, mahkumiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığından sanığın CMK'nın 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II-Katılan vekilinin, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1- ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının,en aleyhe kabulle 31.12.2005 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/16499, K. 2018/387, 17 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama