Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/1822 K.2019/4490

Suça konu kredi sözleşmesinde mağdur ...'yi müşterek borçlu ve kefil olarak gösterip yerine imza atmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanığın arkadaşı olduğunu, onun suç tarihinde İş Bankası Balıkesir Sanayi Şubesinde çalıştığını, ...'in paraya ihtiyacı olduğunu ancak kredi kartı borcu olduğu için kredi çekemediğini, yardım etmek için onun yerine kendisinin 12.500 TL tüketici kredisi çektiğini, herhangi bir şekilde kredi çekerken mağdur adına imza atmadığını,

işlemler yapılırken bankanın kefil istemediğini sadece kendi adına imza attığını savunması; hakkında bu suçtan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'nun da savunmasında suç tarihinde bankada memur olarak çalıştığı için belgeleri kendisinin hazırladığını, ...'a kredi evrakına imzayı kendisinin attırdığını ancak daha sonra bankadan kefil istendiğini, hatta bir süre kredi evraklarını beklettiğini, daha önceden mağdur ...'nin de bankadan kredi başvurusu olduğu için onun itiraz etmeyeceğini düşünerek kefil olarak onun yerine imza attığını söylemesi.

12.02.2014 tarihli uzmanlık raporunda mağdur adına atılan imzaların sanıkların eli ürünü olmadığının tespit edilmesi karşısında. 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.