Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/1950 K.2017/2447

1-Sanık müdafiinin ceza miktarı bakımından yasal koşulları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2008 gün ve 49/219 sayılı kararında da açıklandığı üzere; ceza yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken ele geçirilen ve kendiliklerinden getirtilen ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadırlar.

Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının veya bunun olanaklı olmaması halinde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir.

Yine Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, suça konu belgenin fotokopi olması durumunda hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı, aslı bulunamayan evrakların aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığının da tespit edilemediği, fiili iğfalin aldatma niteliğini göstermeyeceği cihetle;

mahkemece söz konusu belgelerin objektif olarak aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının, 6102 sayılı TTK'ya göre unsurları yönünden de incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazılıp, gerekçede aldatıcılık niteliği irdelenip ne şekilde aldatıcılık niteliğine haiz olduğunun tespitinin mümkün olmaması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca somut olayda suça konu sahte olan belgelerin asıllarının ele geçmediği, aldatma niteliğinin tespit edilemeyeceği gözetilmeden, unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; 3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 43/1. maddelerinin tatbiki ile verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 62. maddesi uygulaması ile "2 yıl 1 ay" hapis olarak hükmedilmesi gerektiği halde, "1 yıl 13 ay" hapis denilmek suretiyle eksik ceza tayini, 4- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,