Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/2041 K.2020/5161

Sanık hakkında 2010 yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, her ne kadar "sanığın savunması ve ...

Yapı İnşaat Şirketi'nin sorumlusu olan ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve bu kararın Sincan Ağır Ceza Mahkemesine yapılan itirazına reddi ile 07.01.2011 tarihinde kesinleştiği, sanığın sahte fatura kullanma suçu kapsamında yaptırılan bilirkişi incelemesi doğrultusunda sanığın davaya konu faturaların gerçek mal ve hizmet karşılığı düzenlendiğinin kabul edilmesi gerektiği,

sanığın sahte fatura kullandığına dair dosya kapsamına göre somut bilgi ve belge bulunmadığının bildirildiği ve sanığın üzerine atılı sahte fatura kullanma suçundan her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmiş ise de; dosya muhtevasına göre öncelikle söz konusu faturaları düzenleyen şirketlerden biri olan ... Yapı...Ltd.

Şti.’nin sorumlusunun ... değil ... olduğu, UYAP üzerinden yapılan araştırmada ... hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2012 tarih, 2012/13071 Esas sayılı iddianamesi ile 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2013 tarihli, 2012/689 Esas ve 2013/506 Karar sayılı Karar ile mahkumiyetine karar verildiği,

dosya içindeki tüm bilgi, belge ve düzenlenilen vergi inceleme raporuna göre hükme esas alınan 23.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda suça konu faturalara ilişkin banka ödemeleri değerlendirilirken Vakıfbank’ın 30.04.2013 tarihli dekontların şubeleri tarafından düzenlenmediğine ilişkin cevabi yazısının dikkate alınmadığı, sadece Bank Asya dekontlarının gerçeği yansıtmadığına değinildiği, Ziraat Bankası 328.818,80 TL ve 195.480 TL’lik dekontların ise, sanığın sorumlusu olduğu şirketin çalışanı ... tarafından hesaptan çekilerek sanığa teslim edildiğinin anlaşılması karşısında;

maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu faturaları düzenleyen mükellef hakkında Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2013 tarihli, 2012/689 Esas ve 2013/506 Karar sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması; faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması;

faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı araştırılıp faturaları düzenleyen şirket ve kişiler ile sanığın ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraatine hükmedilmesi,