KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/2517 E., 2020/6296 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte fatura düzenleme
- Hüküm
- Düşme, beraat
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma
Birleşen Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/61 Esas sayılı dava dosyasında sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme ile defter ve belge gizleme suçlarından açılan kamu davası ile ilgili olarak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; bu suçlardan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
1-Sanıklar hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen düşme ve beraat hükümlerine yönelik şikayetçi ... vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Sanıklara yüklenen sahte fatura düzenleme suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...’in kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı; usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşıldığından, şikayetçi adına vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik katılan kurum vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin dava şartı olan mütalaa bulunmadığından CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3-Sanık ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 25/09/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/2517, K. 2020/6296, 3 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama