KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/264 E., 2020/3818 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte fatura düzenleme
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
1- Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi: Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:
Sanığın ortağı ve müdürü olduğu... ........Ltd.
Şirketinin şirketin ortaklık yapısının değiştiği 09.06.2010 tarihinden sonra gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı, yapılan yoklamalarda adreslerinde bulunmadığı, 2011 takvim yılı 1-9. aylarında 10.728.299,84 TL, 2012 takvim yılı 1-2. aylarında 1.920.154,00 TL miktarlı yüksek KDV matrahı beyanında bulunduğu, alımlarının haklarında sahte fatura düzenleme suçundan vergi inceleme raporları bulunan mükelleflerden gerçekleştirdiği, beyan edilen miktarlı ticari organizasyona sahip olmadığı, sanığın işlerin iyi gitmediğinden başka yere inşaat işinde çalışmaya gittiğini savunduğu,
böylece gerçek bir mal ve hizmet satımına dayanmayan faturaların düzenlendiğinin ve faturaların sahteliğinde tereddüt bulunmadığının anlaşılması karşısında.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/264, K. 2020/3818, 1 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama