Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3002 K.2018/9934

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen 27.12.2012 tarihli ilk hükümde “Sanığın suçunu ikrarı lehine indirim sebebi sayılarak“ şeklindeki gerekçeyle sanığın cezasından TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı; sanığın temyizi üzerine hükmün Dairemizin 02.03.2016 tarihli kararı ile başka yönlerden bozulduğu; bozmaya uyan Mahkeme tarafından kurulan ve temyize konu olan son hükümde ise, “Sanığın sabıka kayıtları itibariyle geçmişi nazara alınarak, takdiren” şeklindeki gerekçe ile TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği; bozmadan sonraki aşamada sanığın ikrarından dönmesinin söz konusu olmadığı gözetilmeden, belirtilen gerekçeye dayanılarak sanık hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesine göre bu aykırılığın giderilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin bölümün çıkarılması ve yerine “Suçunu ikrarı takdiri indirim nedeni sayıldığından, TCK'nin 62. maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın sonuç olarak 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.