Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3035 K.2021/2702

1- Sanık hakkında 2009 takvim yılında 20 adet sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın savunmasında; doğalgaz işi ile uğraştığını, kardeşi ...’in de aynı işle iştigal ettiğini ve onun şirketi olan ...Doğalgaz şirketine 8 adet yaptıkları alışveriş karşılığında fatura düzenlediğini, bunların sahte olmadığını, ... ve ...’e düzenlenen kalan 12 adet faturayı ise kendisinin düzenlemediğini beyan etmesi, ...Doğalgaz şirketinin yetkilisi olan ...’in sanığı doğruladığı,

...’in sahibi olduğu Bumin İnşaat şirketinin muhasebecisi olan ve tanık olarak beyanına başvurulan ...’nın ise ...’in kendisine boş faturaları getirdiğini, kendisinin de doldurup ona geri verdiğini, kendisine gösterilen 12 adet faturadaki el yazısının kendisine ait olduğunu söylemesi ve sanık tarafından dosyaya defter kayıtlarının sunulmuş olması ancak bilirkişi incelemesine bu kayıtların esas alınmadığının anlaşılması karşısında;

maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, öncelikle ... ve ...’in CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık ...’nın beyanları doğrultusunda ifadelerine başvurulması, sanığa ait faturaların ne şekilde ellerine geçtiğinin sorulması ve varsa faturalara ilişkin belgelerinin dosyaya ibrazının sağlanması, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden;

mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, banka hesap hareketleri ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan diğer belgeler ve sanığın şirketi ile faturaları kullanan şirketin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, suça konu fatura bedellerinin sanığın yetkilisi olduğu şirketin hesaplarına intikal edip etmediğinin tespit edilmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi eyleminde TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiğinden, faturaların aynı anda mı yoksa farklı zamanlarda mı düzenlendiğinin tespit edilmesi,

b) )5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,