Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/317 K.2020/5318

I-Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizlemek, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi ve dosya içerisinde mevcut adli emanete alınmayan suça konu üç adet faturanın akıbeti hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; yüklenen suçların sübutu kabul edilmiş, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, cezaları artırıcı ve azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Suç tarihinde serbest muhasebeci ve mali müşavir olarak çalışan sanık hakkında, mükellef ...’ın 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” eylemine iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; her ne kadar sanığın görevi gereği faturaları kaydetme ve beyannameleri verme dışında sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmiş ise de; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması,

düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, bu faturaları kullanan şirketlerden veya bu mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, gerektiğinde sanığın mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulmasından sonra, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,