Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3526 K.2018/11124

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından hiçbir şekilde uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olması ve hüküm fıkrasında temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesi rağmen, temel cezanın 1 yıl 8 ay olarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülerek fazla ceza tayin edilmesi ve belirlenen bu ceza üzerinden de TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, temel cezanın tayin edildiği bölümden ''1 yıl 8 ay'' ve 43. maddenin tatbik edildiği kısımdan ise ''1 yıl 13 ay'' ibarelerinin çıkartılarak,