Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3581 K.2018/708

1- Sanık hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığının 19.11.2009 tarihli mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, ... İnş. Tic. San. Ltd. Şti hakkında düzenlenen 23.11.2009 tarihli vergi suçu raporunun ise ...

İnş. şirketinin yetkilileri ... ve ... hakkında olduğu, bu şirketle ilgili olarak inceleme yapılırken, sanık ... hakkında vergi suçu raporu düzenlenmediği ve bu şirketin düzenlediği iddia olunan sahte faturalarla ilgili sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, buna rağmen Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2011 tarih ve 2011/4743 E. sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaa bulunmayan .... İnş.

Şirketinin düzenlendiği faturalar da dahil edilerek dava açılması ve bu faturaları da kapsayacak şekilde hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK.nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile sanık hakkında; "sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davasının açıldığı, "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, hüküm fıkrasında; "sahte fatura düzenlemek veya kullanmak sureti ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalafet” denilerek hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

3- 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,